Nedensiz Sevmek Ve Sevilmek

 Yaşam sanatımızı, icra ederken; hayatımızın başrol oyuncusu insanın kendisidir... Son perdeye kadar yazılanlar, yalnız başlar; sonra kalabalık bir kadro ile devam eder... Akıl ve mantığımızın doğrultusunda, seçimlerimizi yaparız... İş hayatımızda veya özel hayatımızda; doğru zaman doğru insan, bir nedenle veya nedensiz yanımızda olurlar...

Evrendeki yaşanan her şeyin; bir sebep ve sonuç ilişkisi vardır, ve uyum içinde gerçekleşmeye başlar.. Yanlış insan olduğu­na inandığımız kişiler; hayatımızda olma­malıdır... Hayatın içinde yaşadığımız; sorun­ların üzeri kapatılmadan, o an çözülme­lidir...

İnsanlar, en çok kendine yalan söyler; çünkü inanmak istediği için, yargılayacak olan yine kendisidir... Sadece söylenen mut­luluk gerçek değildir... Yaşanan mutluluk gerçektir; karşı taraftan hissedilir ve anında o sinerji yansır...

Her zaman duyduğumuz klasik söylem­lerde ki yanlışlık; herkes mutlu olsun biz­den geçti artık...

Onlar çocuk, onlar genç... Yanlış olan bu düşüncelerle, kendimizi ertelemek yarın­lara geç kalmak demektir.. Herkes kendin­den sorumludur... Dünyaya gelirken, böyle bir sorumlulukla, yaşamalısın emri verilme­di... Sonuçta kişiler bir bütün olarak; mutlu­luğa el uzatırlar ve sönmeyen bir aşkın, meşalesini sevgileri ile yakmış olurlar...

Düşünmek güzeldir; gelişime ve değişime uyum sağlamak ise, çok güzel bir kariyerin temelidir... Her alanda kişiler için, bir eğitim, öğrenim ve bilgi zincirlerinin, en güzel imkânları sunulmaktadır... İçimizdeki cevher; canlı olduğu sürece hiçbir engel yoktur; ertelemek için, sadece bahaneler vardır... Çünkü sonu olmayan tek şey, öğrenme isteğidir... İnsanların ruhen yorulması; oldukları gibi değil, olmak istedikleri gibi davranış sergileme çabalarına bağlıdır... Aradan geçen uzun yıllara rağmen; yaşanan her ne varsa; saklamak için, ayrı bir emek har­car? Hayatın anlamını, zorlaştırmamak ve bize en yakın olanı seçerek, mutlu anlarda kalalım; verilen aklımızı kullanalım... Kin, öfke ve hırs... Sevgi, bağışlamak ve

huzur içinde yaşamayı, ne zaman düşünür ve kararımızda net olursa; o zaman sıkın­tılar son bulur...

Kişiler nefret duygularını yok etmek için; sevgi ile ilk adımı atmalıdır... Karşıdan bekle­nen ilkler, sadece zaman kaybı olacaktır; nasıl mutlu hissettiğimiz anlaşılır... Riya kesinlikle yaşanmaz; çünkü hiçbir şekilde; kurgulanmış bir hayat tarzı, paylaşılamaz ve hata yapılmaması mümkün değildir... Mazide yaşanan ilişkilerin; bıraktığı derin izler; yeni ilişkilere ödetilen, gereksiz bedellerdir... Çekilen acıların tekrar yaşanacağı düşünülür... Oysa ki; aşkın ve sevginin sonsuz okyanusunda; nasıl bir mutluluk yaşanacak... Herkesin bu anlamda bir şansı olduğunu düşünelim... Tanımadan, anlamadan dinlemeden, hiç kimse hakkın­da, karar vermeyelim... Hayatımızda; değer verdiğimiz dostlarımızı, merak ederiz ve onlar için; her şeyin iyi olmasını isteriz... Yeni bir güne başlarken; yüzünde bir anlık tebessüm yaratmak için, kısa satırlarda, büyük bir sevgi göndeririz...

Bazı zamanlar düşünürüz; yakın olduğu­muzu bilmek güzel mi?... Aramızda! olan mesafe engel mi?... Güven ve sevgi; gerçek­ten hissediliyorsa; sadece düşünüldüğümüzü bilmek, yeterlidir... Ne zaman ne de uzaklık, önemlidir... Kaleme alınan her kelimenin; farklı hayat­lara seslenişi vardır...

Değerli okurlarımız için; inan­madığımız veya onaylamadığımız, emanet düşünceleri, yazmaz kalemler; kalp konuşur, el yazar... Ancak; farklı fikirleri olanlara tabi ki, saygımız sonsuzdur... Bütün düşüncemiz; hedefimiz olan mutlu­luk akademisinden; yazılı basının ayrıcalığı ile yedi yaşından, yetmiş yaşına kadar... Sınırsız mezunlar verebilmek... Yaşama sebebimiz olan, sevdiklerimizle geçen her zaman dilimi; kalan ömrümüzün, en özel anlarını yaşatır... Sonu; unutulmayacak kadar güzel olan; bir gele­cek için duygular üçgeninde; hayata yeniden başlamaya, ne dersiniz? Mutluluk; bir ömür için, yazılır... Sevgi; diye okunur... Aşk; olarak yaşanır...

AŞK VE SEVGİYLE KALIN...

 
Kayseri Maç Gazetesi