CUMA HUTBESİ

ERDEMLİ BİR DURUŞ: SADÂKAT

Kardeşlerim!Kutlu Nebi (s.a.s); insanlara, Mescid-i Haram?dan Mescid-i Aksa?ya bir gecede gerçekleşen yolculuğundan söz etmişti. Bu nice hikmet ve esrar ile dolu mucizevi bir yolculuktu. Ellerine bir fırsat geçtiğini düşünen müşrikler hemen onun en yakın arkadaşı Ebû Bekir?in yanına koştular. Alaylı tavırlarla ona, Allah Resulü?nün bu yolculuğundan bahsettiler. Akıllarınca o, pişman olup eski dinine geri dönecekti. Fakat bekledikleri gerçekleşmediği gibi Resulullah (s.a.s)?a sadâkatin simgesi olacak şu sözcükler döküldü Ebu Bekir Efendimizin dilinden: ?Bunları eğer o söylemişse mutlaka doğrudur.?Kardeşlerim!Ahlaklı ve erdemli bir hayat için vazgeçilmez ilkelerden birisi de hiç kuşkusuz doğruluk ve sadâkattir. Mümin, özü ve sözü doğru olandır. O, dilini yalan, gıybet, boş ve kötü sözle kirletmeyendir. Peygamber Efendimiz (s.a.s), ?Her kim Allah ve Resul?ünün kendisini sevmesini istiyorsa sözünde doğru olsun.? ifadesiyle müminde bulunması gereken sözün sadakatine vurgu yapmıştır.Doğruluk, sadece dilden dökülen sözcüklere bağlı değildir. Gerçek anlamda sıdk ve doğruluk; hak ve hakikati tasdik etmektir. Söylediğimiz doğru söze uygun davranışta bulunmaktır. Sözümüzde durmaktır. Yüce Allah?ın ?Onlar emanetlerine ve verdikleri sözlere riayet ederler.? âyeti ile müminleri vasıflandırdığı erdemli bir duruştur sadâkat.Kardeşlerim!Beşeri münasebetlerde çıkarların daha çok önemsendiği, bireyselleşerek ?biz?in kuşatıcılığından ?ben?in yalnızlığına savrulduğumuz zamanlarda doğruluktan ayrılmayan, her hâliyle dürüstlüğü ve sadâkati yaşatan, Allah katında ?sıddîk? olarak kayda geçer. Yalan ve hile ile hareket etmekten çekinmeyen ise Allah katında bu kötü hâli ile anılır. Neticede Efendimizin dile getirdiği gibi sadâkat mü?mini cennete ulaştırırken yalanın götüreceği son durak ise cehennemdir.Kıymetli Kardeşlerim!Müminin sadâkati öncelikle kendisini yaratan Rabbinedir. Sadâkat ehli mümin, daima Allah?ın gözetiminde olduğu bilinciyle hareket eder. Her durumda O?nun buyrukları doğrultusunda yaşar. Rabbinin hoşnut olmayacağı durumlara düşmekten ateşe atılırcasına korkar. Hayatın anlamını O?na kullukta bulur.