Bir Kıssa & Bir Beyit- 19

Vezirin Feraseti

Adaletiyle ünlü Acem şahlarından Feridun’un kıymetli bir veziri vardı. Zeki, ileriyi gören, akıllı bir adamdı. Her şeyden önce Allah rızasını gözetir, sultanın emri sonra gelirdi.

Bir sabah halktan biri hükümdarın huzuruna çıkarak:
"Ey adaletli Sultanımız! Günlerin huzur içinde geçsin, Allah muradını versin!" diye dualar etti. Sonra da şöyle söyledi:
"Sözlerimi kötülük niyetiyle değil, iyilik olarak kabul buyurun. Veziriniz size karşı gizli bir düşmanlık içindedir. Çünkü hazinenizden, en büyüğünden en küçüğüne kadar bütün askere borç veriyor. Ayrıca, yüce şahımız ne zaman ölürse o zaman ödemelerini istiyor. Yani bu alçak adam hem hazineni boşaltıyor hem de yaşamanı istemiyor."

Feridun Şah, şikayetçi adamı gönderdikten sonra vezirini çağırdı. Ona büyük bir nefretle baktıktan sonra:
"Karşımda dost gibi görünüyorsun, lâkin yüreğinden kötülüğümü düşünüyorsun. Neden acaba?" dedi.
Vezir tahtın önünde yer öperek:
"Adaletli sultanım! Madem ki sordunuz, saklamak olmaz. Öyle istiyorum ki, benim gibi herkes, sizin sağlığına ve iyiliğine dua etsin. Onun için herkese borç para veriyorum. Aldıkları paraları öldüğünüzde ödemeleri meselesine gelince; ödemelerini alabildiğince geciktirebilmek için, sizin daha çok yaşamanıza dua edeceklerdir. Siz de halkın ve askerin, bütün samimiyetleriyle ömrünüzün uzun olmasına dua etmesini istemez misiniz? Veliler duayı ganimet sayarlar. Çünkü dua, kaza okunun önünde en tesirli kalkandır."

Bu sözler sultanın çok hoşuna gitti. Yüzünü sevinç kapladı. Vezirinin kendisi hakkındaki niyetinin temiz olması gönlünü ferahlattı.

* * *

Dedikoducular kadar kalbi fesat kimse yoktur. Onlar cahil ve kötü düşünceli olduklarından, dostlar arasına her zaman düşmanlık sokarlar. Halbuki sonradan dostlar barışır, fitneciler mahcup olurlar. İki kişi arasındaki ateşi alevlendirmek, sonra da ortalarına kendini atmak asla akıl kârı değildir.

Şeyh Sadi, Bostan ve Gülistan’dan Seçme Öyküler, Haz. Can Alpgüvenç, Nesil Yayınları, İstanbul 2011

Bir beyit/şiir:
İncitme

Gölgesinde otur amma
Yaprak senden incinmesin.
Temizlen de gir mezara
Toprak senden incinmesin.

Yollar uzun, yollar ince
Yol kısalır aşk gelince
Yat kurban ol İsmail’ce
Bıçak senden incinmesin.

Burdayım de ararlarsa
Doğru söyle sorarlarsa
Tabutuna sararlarsa
Bayrak senden incinmesin.

İl göçsün göçtüğün vakit
Yol yansın geçtiğin vakit
Suyundan içtiğin vakit
Kaynak senden incinmesin.

Toz konmasın sakın sana
Hakkı geçer halkın sana
Gücenmesin yakın sana
Uzak senden incinmesin.

(Yasaklı Rüyalar)

Abdurrahim Karakoç