Bir Kıssa & Bir Beyit -13

Nice namaz kılanın namazından yoktur payı
Mihrabı görmek, yorulmak ve cefadan gayrı.
Kimisi vardır, farz ya da nafile bile kılsa
Daima karşılıklı konuşma hâlindedir.

Nasıl olmaz ki! Hakkın sırrı onun imamıdır!
Cemaat bile olsa, hiç kuşkusuz ulaşmıştır menzile.
Namazda (başka eylemleri) yasaklayan, getirilen tekbirdir.
O yoksa, kişinin (fiillerde) serbest kalması ya da uzak durması birdir.

Namazı sona erdiren ise (imama) tabi isen (yanındakine) selamdır.
Çünkü namaz kılan ‘isra gecesinde’ yüce (mertebeden) döner.
Bu iki makam arasında bulunmaz bir gaye
Gaybın sırları ise hissedilmez ve görülmez.

Namaz vaktinde uyuyan var ya!
Vaktin biriciği, teki ve kutbudur, o istiva etmiştir.
Namazda unutma ve gaflet helal kılındı.
Rahman insana hatırlattığında, unuttuğunu telafi eder.

Bir yere gitmek üzere binekli ise
Farz namazının yarısı eksiltilir (yolcu namazı)
Sabah namazı ile akşam namazı başka!
Çünkü sabah ve akşam vaktinde gizli bir sır vardır.
Tekliği nedeniyle, yüce çifti muhafaza et ki
İlk Şamlının elde ettiğini elde edesin!
Yalnız kılmak ile cemaatle kılmak arasında yirmi yedi (derece) vardır.

Namaz kılan, Tuva’da (mukaddes vadi) bulunursa.
Bayram namazını sakın unutma, onun namazında bulun
Aydınlatıcı güneş doğup yükseldiğinde.
Cuma namazına giderken aceleyle yola koyul,
Yüce yarışta yarışanlardan olurusun.

İki aydınlık cismin (güneş ve ay) tutulması gerçekte
Ey yiğit! Nefsinin varlığının önünde perde olmasıdır.
Yağmur duasına çıkan kişi elbisesini ters çevirir
Seni hasta eden hâlleri beğenilenlerle değiştir.
İşte istenilen ihlâslı ibadetler bunlardır
İnsan için çaba gösterdiğinden başka bir şey yoktur.

Fütûhât-ı Mekkiye, Muhyiddin İbn Arabî
(Tercüme: Ekrem Demirli)

Din ve Hayat Dergisi (İstanbul Müftülüğü), Ekim 2015, sayı. 26


Bir beyit/şiir:

“Zamâne içre mücerrebdir intikâm-ı zamân
Hemîşe yahşiye yahşi verir yamana yaman”

(Zaman içre denenmiştir zamanın öcü,
Her zaman iyiye iyi verir, kötüye kötü.)

Fuzûlî