Ağızdan Çıkanı Kulak mı Duysun??

 Yaydan çıkan ok geri dön­mezmiş. Hal böyle olunca ağızdan çıkan kulak duysa ne duymasa ne...

Ok yaydan çıktıktan sonra büyük ihtimalle hedefe varır. Sapsa bile hasar açar. Önemli olan oku yaydan hayra fırlat­mak. Hasar açmak, can almak değil de belki can kurtarmak, devlet, millet, din kurtarmak, namus kurtarmak için yani. O söz vardırya; "ağızdan çıkanı kulağın duysun" diye. Bu söz, aslında yaydan çıkan ok misali. Yani ağzımızdan çıkanı kulağı­mız duysa ne faydası var duyul­mayacak, kulağı tırmalayacak ya da yara açacak sözleri sarf edecek olduktan sonra. Kulak duyunca zaten olan oluyor.

Kulak yerine ağzımızdan çıkacak olanı kalbimiz duyma­lı. Yoksa zaten yaydan atılan okun misali, ne geri gelir ne de hasar açmasının önüne geçilir. Bi defa yaydan çıkmışsa, ağız bir defa sözü söylemişse kulak duysa da artık olan olmuştur. Burada kritik olan kalbimiz ile o sözü duymalyız. Bu da içten, insanın sadece kendisinin du­yacağı bir ses tonunda söylen­mekle mümkün.

Kalbin çek etmediği sözleri söyleyen dudaklar, birçok kalbi yaralayabilir. Hatta telafisiz ha­sarlar açabilir. Şarkılara konu olmuş 'dil yara'ları da budur işte. Hal böyle olunca ağızdan çıkanı kulak duysa ne yazar. Bugün kalburüstü insanların bulunduğu milletin en saygın ve seviyeli kurumu olan Millet Meclisi'nde bile ne sözler sarf edilmektedir. Oysa ağızdan çıkanı kulağın duyması yeri­ne, henüz söylenmeden kalbin duyması mümkün olsaydı, belki durumun önüne geçilebilirdi ancak burda da şu soru akla gelebilir; 'hangi kalp?'. Bu nok­tada kişinin temiz ve karşıdaki­ni kendi gibi görecek bir kalbe sahip olması da iktiza eder. Malum her kan pompası olanın kalbi var diye nitelenmeyeceği­ni türlü tecrübelerle ve şahıs­larla gördük ömrümüzde.

Ağızdan çıkanı kulak duyma­sın, ondan önce kalp bu ağız­dan çıkanı çıkmadan duysun. Duysun ki bu ağızdan çıkan söz oklan durulsun.

Kayseri Anadolu Haber